Zapach miłośći

Wraz z nadejściem jesieni przyszła cieczka, a wraz z cieczką, ogólne pobudzenie męskiej części psiego społeczeństwa. Fifek od kilku dni jest bardzo podekscytowany, wącha wszystko bardziej skrupulatnie niż zazwyczaj. Na spacerach zachowuje się wręcz nagannie ciągając mnie na wszystkie strony w poszukiwaniu potencjalnej partnerki. Sąsiedzi mają okazję posłuchać koncertu skomlenia i popiskiwania w jego wykonaniu, gdy leżąc na balkonie lub warując pod drzwiami wygłasza w języku zrozumiałym tylko przez współbraci wiersze miłosne. Romantyk.
Rozpoczął się sezon psich wędrówek pod domostwa wybranek. Fifek okazjonalnie zerka w moim kierunku z niemą prośbą w oczach o spuszczenie ze smyczy i zezwolenie na dłuższą lub krótką wycieczkę. Niezrozumiany wraca do patrolowania terenu i obszczekiwania rywali. Przyznam, że coraz częściej rozważam kastrację, szczególnie, kiedy w grę wchodzi strajk głodowy. Zakochani mają przysłowiowe motyle w brzuchu, więc automatycznie brak miejsca na suchą karmę. Ciekawe tylko, że na kawałek dobrej kiełbasy, następca Romea skusi się zawsze. Bądź tu człowieku mądry i zrozum potęgę miłości...
W domu stał się ospały, apatyczny, a jednak wciąż czujny na najmniejszy ruch w kierunku drzwi wejściowych. Kastrować czy nie kastrować, oto jest pytanie...
Spacerując w pięknej scenerii w towarzystwie wyrywającego się z całych sił Casanovy i dwóch uroczych kotek (które swoją drogą wkrótce zaczną przywabiać kocich kawalerów) nie można pozbyć się wrażenia, że świat pełen jest niespodzianek, których nie da się przewidzieć.

"Kto miłości nie zna, ten żyje szczęśliwy. Noc ma spokojną i dzień nietęskliwy" (A.Mickiewicz)

Pozdrawiamy :)