Witamy jesień

Jesień to moja ulubiona pora roku. Piękne, kolorowe spadające liście, cudowny chłód powietrza i rozpościerający się przed nami Park Słowiański. Lepszej scenerii wyobrazić sobie nie potrafię. Nie zdziwię nikogo, jeśli napiszę, że jesienne spacery są najczęstsze, najdłuższe i najciekawsze z mojego i fifiakowego punktu widzenia. Włażenie na zwalone pnie, przechodzenie między krzakami w poszukiwaniu rzuconej niezdarnie piłki (mam wyczucie kierunku niczym zawodowy alkoholik), gonitwa za żołędziami i szyszkami, a także harce z naszymi czworonożnymi znajomymi.
Mam szczęście, że mieszkam w takim miejscu. W pobliżu rzeki, fantastycznego parku z rozbudowaną siecią ścieżek, polami i łąkami. Moje miejsce na Ziemi :)

Teraz wstawię kilka zdjęć. Jakość nie jest powalająca, robione są za pomocą telefonu z aparatem 5 MP.
 

Tyłem. Cóż poradzić. Był zajęty rozglądaniem się wokół.

Tu już przodem. Sukces :)

Podczas odpoczynku na ławce.

Czego ty jeszcze kobieto chcesz?!

Buziaczek.

Ostatnie wspomnienie lata. Zdjęcie robione jeszcze we wrześniu.

Pozdrawiam :)